Home

VeSte

Student council party For active students
Home About VeSte Dossiers Contact Involvement
Home Dossier Waarom het atlas nog Niet bezet is

Hoe staat het met het rendementsdenken en de inspraak in Wageningen

Robin van der Bles - Commissioner National


Vaak is mij afgelopen dagen de mening gevraagd over de taferelen die zich in het Bungehuis en het Maagdenhuis hebben afgespeeld. Op sommige vlakken is er zeker sympathie voor de actievoerders, maar de problemen die geschetst zijn spelen niet in dezelfde vorm en gedaante, zo vindt VeSte - studentenraadspartij van Wageningen University. Wij zijn gematigd positief over de gang van zaken, maar zien wel verbeterpunten voor Wageningen University: met name bij de inspraak over de financiën. Onze grootste bezwaren zitten in het beleid dat vanuit de ministeries gevoerd wordt.



De dag na de Maagdenhuisbezetting schudt het gehele Hoger Onderwijs nog op zijn grondvesten na. Opeens ligt heel academisch Nederland onder de loep – zal de vonk overslaan naar andere studentensteden? In Groningen wordt zelfs het bestuursgebouw hermetisch afgezet, omdat men bang is voor een bezetting, tot verbazing van de studentenraad daar. In Wageningen heb ik donderdag nog even gegrapt of we niet het Atlas met afzetlint konden inpakken en verantwoordelijkheid voor het opstappen van Martin Kropff zouden claimen op social media. Dit hebben we maar niet gedaan. In Wageningen is bij VeSte geen aanleiding voor een bezetting: zowel wat betreft inspraak als over het rendementsbeleid van Wageningen University zijn we gematigd positief, maar zien wij wel verbeterpunten. Veel sleutels voor de problemen op universiteiten en hogescholen liggen bij de ministeries van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) en Economische Zaken (EZ).



Rendementsbeleid

Al jaren is VeSte fel tegenstander van gekunstelde maatregelen om puur en alleen het studierendement op te krikken (Om bijv. bachelorstudenten zo snel mogelijk hun diploma te laten halen). Allereerst omdat Wageningen qua bachelorrendementen al met kop en schouders boven andere Bèta-universiteiten uitsteekt – Wageningse studenten kiezen bewust voor Wageningen en halen hun studie al vrij vlot op basis van intrinsieke motivatie. Ten tweede vrezen wij dat de onderwijskwaliteit en de ontwikkeling van studenten in het geding komen door deze rendementsprikkels. We zijn al jaren over dit onderwerp in gesprek met de universiteit en dat heeft geleid dat opgelegde maatregelen, die op andere universiteiten tot verschoolsing hebben geleid, in Wageningen niet of slechts in Light-variant zijn ingevoerd (bijv. Bindend Studie Advies).

Het ministerie van OCW lijkt echter wel groot voorstander van zoveel mogelijk gekunstelde rendementsmaatregelen en lanceert de ene na de andere maatregel op Wageningen en andere steden. Het is ook het OCW dat verplichte prestatieafspraken oplegt met betrekking tot het op de korte termijn opkrikken van het studierendement – dit is de drijvende kracht van het probleem.

Het ministerie van EZ is misschien een nog grotere last voor studenten van Wageningen University. Al jaren laat het ministerie van Economische Zaken de financiering van de WU niet meegroeien met de aanwas van Wageningse studenten. Dit zorgt voor een achtergestelde positie van de studenten in Wageningen en hierdoor wordt de Wageningse RvB bijna wel in de armen gedreven van deze ongewenste, financieel aantrekkelijke, rendementsmaatregelen.



Inspraak en democratisering


Waar in Amsterdam de medezeggenschap en Raad van Bestuur elkaar al jaren de tent uit vechten, kunnen wij in Wageningen spreken van een redelijk goede verhouding tussen beiden. In Amsterdam, zo begreep ik, is het minder de gewoonte om studenten vooraf in beleidsvorming te betrekken en schuwt men het niet om elkaar veelvuldig voor de rechter te sleuren wanneer men het niet met elkaar eens is. Gezien deze vicieuze cirkel liggen de bezettingen dan ook in de lijn der verwachting en lijken ze mij de enige mogelijke uitkomst voor Amsterdamse studenten om ooit nog serieus genomen te worden.

In Wageningen is er gelukkig altijd de intentie om eerst met elkaar te blijven praten voordat men het bestuursgebouw uit gaat en begint met schreeuwen. Het schreeuwen is wat VeSte betreft ook meer een rol voor een vakbond, welke Wageningen op dit moment helaas niet meer heeft.

Er moet worden opgemerkt dat een goedgezinde houding van de Raad van Bestuur een belangrijke randvoorwaarde is voor het kunnen voeren van een constructief gesprek – Iets wat aan de UvA wellicht niet het geval is. De voordelen en nadelen van het hebben van een student in de Raad van Bestuur is bijvoorbeeld al  lang een keertje besproken met de universiteit. Hiervoor hebben we niet eens het Atlas hoeven bestormen. Ik wil ook wijzen op het unieke democratisch aspect dat wij in Wageningen hebben: het feit dat iedereen, ook internationale studenten, mee mogen en kunnen praten over studentenpolitiek. Hier wordt actief moeite en geld in gestoken om dit te realiseren. Al met al praat de student via de studentenraad, het onderwijsinstituut en de opleidingscommissies al prima mee met de beleidsmedewerkers van de universiteit en wordt er vervolgens vaak naar de student geluisterd, zo denkt VeSte.


Echter zijn ook in Wageningen verbeterpunten aan te merken:


Op één vlak rust een eeuwig taboe: de financiën. Wij willen eerder en meer betrokken worden op het gebied van de financiën van de universiteit en de verdeling van gelden over de verschillende Science Groups. In plaats van passief te worden voorgelicht, willen wij op tijd worden ingelicht om  vervolgens een respons hierop geven. OCW heeft hier een goede ingang voor vrijgemaakt door de studentenraad instemmingsrecht “op hoofdlijnen” van de begroting te geven –  maar dit is niet voldoende. OCW zou er goed aan doen om de landelijke rechten van de medezeggenschap, voornamelijk op het vlak van financiën, te versterken. VeSte zal spoedig haar visie op inspraak over de financiën bij de Raad van Bestuur aankaarten.

De Raad van Bestuur laat zich adviseren door een veelvoud aan werkgroepen. Deze werkgroepen worden vaak als zeer waardevol beschouwd en hun advies wordt vaak door de Raad van Bestuur opgevolgd. Echter niet alle werkgroepen bevatten studenten en niet alle uitkomsten van werkgroepen worden actief gedeeld met de studentenraad aldus VeSte; wat betreft inspraak en transparantie in werkgroepen is een verbeterslag wenselijk.

Tot slot


Ik heb sympathie voor het brede gedachtegoed en het lef van de actievoerders in Amsterdam, zij steken hun nek uit om problemen te agenderen die op veel universiteiten en hogescholen spelen. Deze problemen zijn echter niet op elke universiteit of hogeschool gelijk in vorm en gedaante. Ook in Wageningen niet. De oplossing hoeft niet alleen bij de instelling in kwestie te liggen, maar ook OCW en EZ spelen een cruciale rol. Ook is het niet wenselijk wat ons betreft dat op elke instelling een bezetting plaatsvindt. In Wageningen niet tenminste, daar probeert VeSte nog steeds eerst met de Raad van Bestuur te praten wanneer het mogelijk is .Wij willen ook benadrukken dat wij geen vakbond zijn en actievoeren op barricades voor een studentenraad slechts een laatste uitkomst is – iets wat op dit moment niet aan de orde is.  Het afzetlint ligt nog altijd in de kast.


Geschreven door Robin van der Bles, Commissioner National van VeSte Wageningen, studentenraadspartij Wageningen University. VeSte Wageningen komt op voor de belangen van de actieve student.